Het knuffelspookje heeft een leuke baan. Hij knuffelt mensen zonder dat ze het weten.

Het spookje was ooit een teddybeer, maar is teruggekomen als knuffelspookje.

Hij werd zo blij van al die blije kindertjes dat hij wilde blijven knuffelen.

Maar, heeft hij uitgevonden, hij is veel harder nodig bij volwassenen.

De kindertjes vinden snel troost bij hun knuffel, maar volwassenen niet.

Natuurlijk hebben sommige volwassenen ook nog een knuffel, stiekem, maar die helpt zo weinig.

Dus gaat het knuffelspookje op pad en geeft verdrietige volwassenen een dikke knuffel tot ze zich weer wat beter voelen.

Ze zien hem niet, maar worden wel gelukkig van zijn geknuffel, en daar wordt het knuffelspookje zelf weer heel gelukkig van.

En zo vult het knuffelspookje zijn dag, mensen knuffelen en iedereen blij maken.

Heb jij al een knuffel gehad van het knuffelspookje?

Als je er een nodig hebt, dan komt hij vast en zeker.

Je ziet hem niet, maar als je ineens wat blijer wordt, is hij vast langs geweest.

En al zien wij hem niet, we bedanken het knuffelspookje met een knuffel, want door zijn knuffels voelen wij ons allemaal beter.

Dankjewel knuffelspookje!